Het recht op een behoorlijke huisvesting

De Brusselse Huisvestingscode is een van de instrumenten die werd ingevoerd om de – vaak ondermaatse – leefomstandigheden van de Brusselse huurders te verbeteren. Het recht op een fatsoenlijke woning, uitgevaardigd in artikel 23 van de Belgische grondwet, moet dankzij de Code een concrete realiteit worden voor alle Brusselse huurders.

De Brusselse Huisvestingscode steunt op een reeks formaliteiten die vervuld moeten worden om de veiligheid, gezondheid en het uitrustingsniveau van te huur aangeboden woningen te laten controleren. Dit moet ook aanzetten tot de renovatie van woningen waarvan de kwaliteit niet voldoet.

Een volledige hervorming (2013)

Op 11 juli 2013 keurde het Brussels Hoofdstedelijk Parlement een ordonnantie goed tot wijziging van de Brusselse Huisvestingscode.

De ordonnantie is gericht op een volledige hervorming van de bestaande tekst van de Brusselse Huisvestingscode die op 17 juli 2003 werd aangenomen. De inhoud ervan werd vervangen door de inhoud van de ordonnantie van 2013.

Als gevolg van de hervorming van de tekst werden de artikelen immers vernummerd.

Regionalisering van de woninghuurovereenkomst (2018)

Met de zesde staatshervorming heeft het Brussels hoofdstedelijk Gewest de bevoegdheid gekregen over de huurwet.
De Regering heeft deze mogelijkheid benut om het beleid op het vlak van het wonen te versterken én de relatie tussen huurders en verhuurders te verbeteren.

De aangepaste regelgeving (zie hieronder TITEL XI) omvat belangrijke nieuwigheden op het vlak van o.a. medehuur, studentenwoninghuurovereenkomst, huurovereenkomsten van korte duur en de strijd tegen discriminatie.

Inhoudstafel